Zamanıdır estirin, başımda deli deli.
Sıcaklığıyla ağır, ey güney rüzgarları.
Zamanıdır hasretin, dert çekmekte sevdiğim;
Gözlerim yağmur yağmur, tiril tiril ellerim.
Yüreğim öyle ağır, öyle ağır sensizlik.
Uykular haram bana; gülmek söylemek haram.
Hareketsiz durgun gök, sessizlik öyle ağır;
Çökertiyor günbegün suskunluğun çığlığı.
Bugün beklenen o gün, zamanıdır vuslatın.
Gücüm de sensin benim, güçsüzlüğüm de senden.
Suskun bir kemanım ben, sensizken ses vermeyen.
Sessiz nöbetçi gibi, gönlümde bekler aşkın,
Ve gönül birliğimiz yaşamanın yasası.
Hüzünlerim de sensin, anlamı da yaşamın.
Nerde acıtmışlarsa seni, orada sızlar, ruhumun teni.
Hatta duyarım kanının akışını ta içinde kanımın,
Küle dönmüş yürekte bir tek sen varsın ancak;
Hiçbir şey senden daha önemli değil,
Dünyanın ve zamanın ötesinde de olsak
Öznur KARAYUMAK,
Sevdiklerinize gönderin
Yazdırın
