Ömrümü solduran bir zehir gibi,
Saldırınca tenimi kemiren hasret;
Coşkun bir nehir olur akarım deli deli,
Şimdi vuslat vaktidir, beni göğsünde hisset!
Karanlığı kovarım düşüncelerden,
Sessizliği ortadan kırasım gelir.
Çığlık çığlık yükselir, adın göğe dilimden;
Sana varılan yollar, bir solukta geçilir.
Ardında belirince bir anda ayak sesim,
Boynuna dolanınca görünmez kollar,
Ensende esiverir ateşten yel nefesim,
Uzak orada biter, yakın orada başlar.
Dinle yağmur sesini, pencerende çınlayan.
Bil ki ben geldim o an, sel olmuş gözyaşımla.
Kulak ver fırtınada rüzgar değil haykıran,
İnleyen bir çam gibi, kökü uzak toprağa.
Öznur KARAYUMAK,
Sevdiklerinize gönderin
Yazdırın
