Giriş Yap veya Üye Ol
Ana Sayfa      Yönetim      FORUM      Sohbet Odası      Yazılar      Şiirler      İletişim
HABERLER
MODÜLLER

 Atatürk'ün Hayatı

 E-Devlet

 Gazeteler

 Sevgili Peygamberimiz

 Rüya Tabirleri

 Burçlar

 Tarihte Bugün

 Flaş Oyunlar

 Hosting

 Sudoku

WEBMASTER

Ben Kimim
DÖKÜMANLAR
Yeni Sayfa 2

 Kanunlar

 Yönetmelikler

 Tebligler Dergileri

   Resmi Gazete
ÇEŞİTLİ LİNKLER
 

 Çesitli Linkler

 Telefon Rehberi

 Hava Durumu

 Trafik Yol Haritası

 Emeklilik Sorgulama

Popüler şiirler
· DOLDUM YİNE TAŞIYORUM!!!
(11469 okuma)
· SİVİL SAVUNMA
(8644 okuma)
· KURTULUŞ SAVAŞI DESTANI
(2214 okuma)
· ÖĞRETMENİM !
(1616 okuma)
· DÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ
(1458 okuma)
· ÖĞRETMENİM SENİ SEVİYORUM.
(1416 okuma)
· AĞIT
(1173 okuma)
· OKU ÇOCUĞUM
(1035 okuma)
· ATATÜRK'Ü DUYMAK
(941 okuma)
· BEKLENEN SEVGİ
(916 okuma)

Toplam 712 şiiri kayıtlı
Cilt

 

Sevgili Peygamberim

Hazreti Muhammed SallallahuTâalaAleyhivesellem

Ciltlerin Üzerindeki Sayfa Numaralarına Tıklayın

        1-2-3-4-5               1-2-3-4-5-6         1-2-3-4-5-6-7         1-2-3-4-5-6-7        1-2-3-4-5-6-7

                                              

             Cilt-1                    Cilt-2                    Cilt-3                     Cilt-4                    Cilt-5                       

        1-2-3-4-5-6-7             1-2-3                 1-2-3-4-5            1-2-3-4-5-6-7        1-2-3-4-5-6-7

                                                  

             Cilt-6                     Cilt-7                    Cilt-8                     Cilt-9                   Cilt-10       

                                                                             1-2-3-4-5-6-7

                                                                             

                                                                                  Cilt-11







Yeni Sayfa 5




-Eşhedü en la ilahe illallah ve eşhedü enne Muhammeden
abdühü ve resulühü!... zenci adamın dişleri, ayın şavkıyla pahalı inciler gibi
yıdır yıldır yanıyordu...


Gecenin şu saatinde her tehlikeyi göze alarak şuraya
kadar gelmeye fazlası ile değmiş ve bir kişi daha müslüman olmuştu. Ebu Bekr
efendimiz, son derece memnun ve bahtiyar dönüyordu. Bir insanın islamla
şereflenmesine sebep olmak! Amellerin en güzeli; en mutluluk vereni.


........


Zenci köle, artık yürüyen bir nnur gibi. Bütün
hücrelerini Allah ve Resulullah aşkı doldurmuştu.. O da annesine koştu, annesi
de kurtulsun istiyordu. Anneciğinin kafir olarak ölüp ebedi felakete düşmesine
gönlü razı olamazdı. Oğlu gibi köle olan Hamime, Bilal'i Habeşi radıyallahu
anh'ın teklifi ile müslümanlığı kabul etti ve o köle kadıncık Eshab-ı Kiram ve
ilk müslümanlardan olma nimetine kavuştu.


Bilal, çok mert ve dürüst bir köle. Sesi ise
inanılmayacak kadar güzel... Efendisi Umeyye bin Halef, ticaret kervanlarına
O'nu yolluyor. İnsan-Hayvan, kervandakiler yorgun ve mecalsiz düştüğünde
Bilal'in söylediği yanık ve içli nağmelerle herkes kendine geliyor; develer
çatlarcasına koşturuyor; ses o kadar güzel ve tesirli...


Hazreti Ebu Bekr'le dostlukları Şam'a giden böyle bir
kervan arkadaşlığı ile başlıyor ve bu dostluk, Kureyş eşrafından bir çok kimseye
nasip olmayan bir şansla zenci kölenin müslüman oluşu ile kardeşliğe dönüyor.


...Hazreti Ebu Bekr, Ammar bin Yaser, Yaser'in zevcesi
Sümeyye Hatun, Süheyl-i Rumi, Mikdat gibi Bilali Habeşi ve Müslüman olduğunu
gizlemiyor. Küfre açıktan ve cepheden cihad ilan edenlerden. Bunlar,
Resulullah'la birlikte müslümanlığını saklamayan yedi öncü. İlk Mücahidler.


Müslümünlığını işittiği günü kadar, Bilal'in,sahibi
Umeyye bin Halef'in yanında kıymetli bir yeri var. Umeyye'nin, oniki köle ve bir
kaç oğlu olduğu halde mühim işlerini çok sevdiği Bilal'e yaptırıyor. Efendisinin
kervanla başka memleketlere ihraç edilen mallarını bu becerikli Habeşli siyahi
köle götürüyor. Umeyye kendine nazaran makbul bir işi daha havale etmiş O'na;
Bilal, aynı zamanda puthanenin de bekçisi.


İyşte bu sevgi , beklenmedik bir haber üzerine müthiş
bir nefretle yer değiştirdi.


"Bilal müslüman olmuş ve puthanede ne kadar put varsa
hepsini yere sermiş" lakırdısı Umeyye bin Halef'i önce şaşırttı; hakikat
olduğunu anlayınca da evlatlarına bile tercih ettiği kölesine karşı merhametsiz
bir zalim oldu. Hazreti Bilali Habeşi, radıyallahü anh'a, işkencelerin en
korkuncunu yapıyor. Kölesi ya! O'nun için istidiğini yaparmış. Kime ne! Zaten
kölenin maldan farkı var mıymış?


Böyle düşünüyor zalim. Ve bu mantıktan aldığı kevvetle
o mübarek sahabiyi sille-tokat ve sopa ile dövüyor, dövüyor.


-Muhammed'i inkar et; Lat ve Uzza'ya dön; İslamiyyeti
reddet, dedikçe büyük sahabinin cevabı:


-Ehad,ehad / Allah bir, Allah bir!!!


Yeniden tokat, yeniden tekme, yeniden sopa... Bir ağaca
sıkıca bağlanmış mazlum insanın, patlamış dudak kenarlarından kan sızıyor.
Gözleri, yanakları şiş şiş. Göz pınarlarından yaşlar yuvarlanıyor.


Ama Umeyye'nin hıncı dinmiyor. Nasıl olur? Bir köle
kendisi istemediği halde nasıl müslüman olur? Sair müşriklerle birlikte sürüte
sürüte, kızgın sal-taşlara götürüyorlar. Öylesine kızgın ki bu düz taşlara et
konsa biraz sonra pişecek hale gelir.


Yine "dininden dön" teklifi.


Yine red.


Üzerinde ne varsa çıkarmışlar. Sadece bir don kalmış.
Sallara yatırıyorlar. Günün en sıcak saatleri. Taşlar cayır cayır yakıyor. Bu da
doyurmuyor Umeyye'yi,


-Şu koca taşları da üstüne koyun! diyor ve çakmak
çakmak gözlerini işkence altındaki garibin gözlerine dikiyor:


-Muhammed'i yalanla, diyorum sana!


İslamiyyetten dön! Sende hiç mi akıl yok? Nasıl da
inanmıştım sana! Dön diyorum! Bir cahillik ettiğini söyle haydi; yoksa
öleceksin!


Cevap değişmiyor:


-La ilahe illallah! La ilahe illallah Muhammedün
resulullah!


Altta yakıcı taşlar, üstünde kaya parcaları, kavuran
Arabistan güneşi ve dehşetli ızdırap çeken kimsesiz bir insan, bir garip. Umeyye
kafi görmüyor:


-Kum atın üstüne!...


Sıcak kum, kızgın zeytinyağı gibi vücuduna dökülüyor.
Boğazına kadar kumlara gömülü... elleri ayakları bağlı, kıpırdayamıyor; bin
zorlukla ve can çekişir gibi nefes alıyor.


Saatlerce böyle ağır işkence çektikten sonra çıkarıp
yine ateş gibi sallara yüz üstü yatırıyor ve bu defa sırtına ağır taşlar
koyuyorlar:


veya... Umeyye bin Halef, Ebu Cehil ve bir müşrik
sürüsü, yüksek sahabinin ayağına ip takıp çıplak olduğu halde canavar dişi gibi
sivri çalı dikenlerri üzerinde sürüterek bütün vücudunu yırtık ve çizikler
içinde koyuryorlar. Hazret-i Bilal, kanlar içinde kalıp, kendinden geçerken
onlarda en küçük bir vicdan sızısı yok... bilakis alay ediyorlar.


veya... gündüz en yakıcı saatlerde bir direğe
bağlayarak; suzuz ekmeksiz ta geceye kadar bekletiyorlar. Ayaklarına kara sular
iniyor. Gece olurca da gelsin türlü türlü işkenceler.


Bir gün... O'nu yine ateş gibi taşlar üzerine
yatırılmış olarak aynı anzarayı görüyoruz.


Umeyye:


-Muhammed'i inkar et. İlahlarımıza dön. Gel vazgeç şu
sevdadan!


Diyerek sövüp-sayıyor.


Bu islam öncüsü gevrek ve zor işitilir bir sesle aynı
cevabını veriyor:


-Allah birdir, Allah birdir!... Ehad! Ehad!


Sanki onlarla hiçt alakası yok.


Bunun üzerine kafirler, üç-beş kişinin zor kaldırdığı
bir kayayı getirip mazlum sahabinin göğsüne koydular... ancak hırıltı halinde
nefes alabiliyor. Nerede ise son nefesini verecek.


Öldürücü sıcak, göğsü üzerindeki müthiş ağırlık, açlık,
susuzluk, vücudundaki ızdırap veren yaralar.... ve tükenen takat; bayıldı...
saatlerce baygın kaldı... iyice zayıflamış. Avurtları çökmüş. Gözleri çukura
kaçmış. Dudakları kansız ve çatlak içinde. Kısa kıvır kıvır saçları, seyrek
sakalı terden ıpıslak. Bir tek kişi bile "yahu bu da insandır!" demedi ve o
vaziyetten kurtarmadılar. Hazret-i Bilal, radıyallahü anh, gözlerini açtığında
tışın göğsünden düşmüş ve güneşin gri bir bulut kümesinin arkasında kaybolmuş
olduğunu gördü. Gördü ve şükrünü dile getirdi:


-Allah'ım senden gelen heş güzel...


İşte iman, işte müslüman.


Onlar nerede biz nerede? Nerede dayanılmaz zorluklara
sabırla katlanan sahabi ahlakı; nerede bizim irade zayıflığımız... Allah'ım;
bizi onlara benzet...


Bilal'i Habeş'i de mecal diye bir şey kalmamış. Bitmiş
durumda. Fakat işkenceler bitmiyor. Kafir olmaktan daha beter ne var ki? Bir
deve yularını iki kat yaparak mübarek insanın boynuna geçirip, ipi çocukların
eline veriyorlar.


Boynunda ip, Mekke sokaklarında peşinde rbir alay
çocukla sürütülen zenci köle. Onların gözünde köle. Aslında bir sultan...
Görenler merak edip konuşuyor!


-Ne olmuş?


-Müslüman olmuş, efendisi ceza veriyor.


Bir gün yine işkenceler altında; Umeyyeler, Ebu
Cehiller ve daha niceleri kararlı:


-Ya İslamiyetten dönesin veya seni öldüreceğiz!


Göğüs ve karnında ağır ağır taşlar, yakan kum, tepede
kızgın güneş. Ve tavizsiz konuşan İslam düşmanları. Teklif ve tehditler,
hakaretler, alaylar birbirine karışıyor.


-Hadi inkar et, Lat ve Uzza'ya dön, hadi delilik yapma
dinimize karşı gelme!


Cevap, sakin, yumuşak telaşsız:


-Ehad, ehad /Allah bir, Allah bir...


İşte tam o an Allah'ın Resulü görülüyor. Mazlum sahabi,
ölümü beklerken bir müjde; Peygamberimizin sözü, serin sular gibi yüreğine
serpiliyor.


-Allahü tealanın ismini söylemek seni kurtarır!


Efendimiz, oradan ayrılarak evlerine gittiler. Az sonra
Hazret-i Ebu Bekr, geldi. Resulullah, Bilali Habeşi'ye yapılan işkenceleri
anlatarak tarifsiz derecede üzgün olduğunu ifade buyurdular. Yüksek sahabi,
derhal Peygamberimizin tarif etttiği yere koştu... Manzara dayanılır gibi değil.


-Ya Umeyye! Bilal'e bü kötülükleri yapmakla ne
kazanacaksın ki; size bir teklif; O'nu bana satın?


Yüzler, Ebu Bekr, radıyallahü anh'a çevrili ve biraz
şaşkın.


-Sana satmak mı? Niçin satalım. Zaten sen bunları
yoldan çıkarıp, Muhammed'in peşine takıyorsun. Fakat takas yapabiliriz.


Mesela:


-Kölen Amir ile değiştirebiliriz.


-Derhal. Amir'i bütün malı ile sana bağışladım ya
Umeyye! Yeter ki kardeşimi bana ver..


-Al senin olsun!


Ebu bekr efendimiz, hemen dostunun üzerine koştu.
Taşları attı, bağlarını çözdü ve O'na yardım ederek hanei saadetin yoluna
düştüler.


Müşrikler, Ebu Bekr'i kandırdıkları fikrinde oldukları
için zevkden ağızlarının suyu akıyor. Çünkü Amir çok zengin ve o da Bilal gibi
hünerli bir köle... Hem malları ile birlikte onu alıyor hem de bir sıkıntıdan
kurtuluyorlardı... nasipsiz Amir, efendisi Ebu Bekr hazretlerinin müslüman olma
teklifini her defasında geri çevirmişti.


Herkes, serbest iradesi ile layık olduğu yeri buluyor.
Kainatın efendisinin huzuruna vardıklarında Hazret-i Ebu Bekr, hiç vakit
kaybetmeden hemen arzetti:


-Bilal'i Allah rızası için azad ettim.


Peygamberimiz, memnun kalarak dua buyurdular. Onu
sevindirmek karşılıksız kalır mı? Hemen vahiy geldi. Velleyl sueresinin
onyedinci ayet-i kerimesi ile Ebu Bekr radıyallahü anh'ın da cehennemden azad
edildiği haber veriliyordu.


Bilali Habeşi radıyallahü anh, hürriyetine kavuşunca
uğruda akıl almaz işkencelere katlandığı Resulullah'ın yanından ayrılayarak
O'nun müezzini oldu.


Peygamber müezzinliği... ikinci bir kula nasip olmayan
şanlı rütbe. O garip, kimsesiz köleciğe islamiyet hükümdarların kavuşamıyacağı
bir makam vermişti. Ezan okuyor; ne güzel ses Allah'ım! Ferahlandırıcı ve
deruni.


O, ezan okurken gözler, yaşla, kalbler nurla doluyor.


BABA'NIN ZULMÜ


DE Kİ: MAĞRİB VE BAŞRIK ALLAH'IN MÜLKÜDÜR. O,
DİLEDİĞİNİ DOĞRU YOLA İLETİR.


BAKARA: 142


Ey alemlerin Rabbi olan yüce Allahım; babama hasta
yatağından kalkmak nasip eyleme!...


Bir beddua...


Ağza alınması zor, müthiş bir söz.


Bir evladın bababasının canını alması için niyazı.


Bu evlat, hem de eshabdan biri!


Nasıl olur?


Bir sahabi öz babası için nasıl böyle konuşuyor?


............


Halid bin Said, bir rüya görüyor. Korkulu bir düş,..
tasvir edilmez dehşetli ile cehennem.


Ateş, insanı tepeden tırnağa korku içinde bırakıyor.
Korkonç bir yer.


Halid, cehennemin kıyısında ve kaynayan, homurdanan
ateş, gürül gürül... tam bu sırada arkasında babası Ebu Uhahya beliriyor.


Ama bu adam çılgın... oğlunu cehenneme itekliyor. Halid,
düştü düşecek; sallanıyor. Kibirden iki cihan sultanı Sevgili Peygamberimiz,
sallallahü aleyhi ve sellem, zuhur ediyor ve Halid bin Said'i belinden
yakaladığı gibi ateşin ağzından çekip alıyor...


...Bir feryatla tavan inip kalkıyor adeta... Halid,
Cehennemden kurtarıldığı an kopardığı feryatla uykudan sıçramış ve yatağından
doğrulmuş oturuyor...


Hala korkular içinde. Yemin ediyor:


-Vallahi bu rüya aynen doğru!..


Sıkıntıdan boğulacak gibi. Hava almak üzere kendini
sokağa atıyor. Gecenin erken saatleri olduğu için tek tük insanlar geçmekte. Bir
dost çehresi arıyor. şu karşıdan gelen aşina biri galiba.


Gecenin mavi loşluğunda bunun Hazret-i Ebu bekr
olduğunu anlayınca seviniyor... rüyasını anlatabileceği aklı başında bir insanı
görmenin memnuyeti.


Hazret-i Ebu Bekr radıyallahü anh'ın önünde duruyor.
Hoşbeşden sonra rüyadan bahsediyor.


-Sahih bir rüya görmüşsün. Ebu Kasım son peygamberdir.
Koş kendisine tabi ol!


Halid bin said, pür dikkat ve pür heyecan dinliyor:


-Rüyanın tefsirine gelince: Sen Muhammed ül Emin'in
dinine girecek ve dava arkadaşı olacaksın. Yani O, seni rüyadaki gibi cehenneme
düşmekten koruyacak. babansa maalesef cehennmlik olacak.


-Öyle ise ben hemen O'na gidiyorum.


Mübarek Peygamberimiz bu sırada eccyad adlı yerde.Halid,
Peygamber aleyhisselam'ın huzuruna çıktı... Heyecanını saklıyamıyor.


-Ya Ebul Kasım, sen insanları neye çağırıyorsun?


-Ben, insanı, eşi ve benzeri olmayan bir tek Allah'a ve
Muhammed'in de Allah'ın kulu ve Resulü olduğuna iman etmeye ve duymayan,
görmeyen, fayda ve zarar vermez, kendisine tapanları da, tapmayanrı da bilmeyen
taş parçalarına ibadet etmekten vazgeçmeye davet ediyorum.


Peygamber kelamı, Halid'in kalbini pamuk gibi
yumuşatmış ve önünde yeni ufuklar açmıştı. Bu ne güzel davet böyle. İnsanı
haysiyetine, insanı insanlığını idrake davet, insanı mantıksızlıktan,
küçüklükten, basitlikten kurtulmaya davet.


Mevlam bir kere nasip etmiş ya. Büyük devlete elbette
kavuşacak... işte ikrarda!


-Allah'dan gayri ilah olmadığına şehadet ederim. Ve
yine şehadet ederim ki, sen Allah'ın Peygamberisin...


İslamın altın zincirine beşinci halkanın eklenmesi
efendimizi çok sevindirdi... Hem de iyi yetişmiş ve kültürlü bir insan.


Halid bin Said radıyallahü anh'ın İslamiyetle
şereflenmelerini önce hanımı Ümeyye radıyallahü anla ve sonra kardeşlerinden
Ömer bin Said radıyallahü anh takip etti.


Bunlar da "Sabikun-evvel" tabir edilen ilk müminlerden.


İki kardeş, Mekke'nin gözden saklı bir yerinde
namazdalar... Huşu içinde ibadet ediyorlar. namazı henüz bitirmişlerdi ki diğer
kardeşlerinin yanlarına geldiğini fark ettiler.. Babaları çağırıyordu; Ebu
Uhayha. Azgın bir islam düşmanı olan Ebu Uhayha.


Gittiler... baba, sanki barut fıçısı. Bütün
kızgınlığının hedefi Halid bin Said.


-Doğru mu? Sen Muhammed'in dinine girmişsin, doğru mu?


Gözlerinde nefret şimşekleri çakıyor. Asil sahabi ise
alabildiğine sakin:


-Evet; doğru!






--Hazırlayan: www.nfk.gen.tr--Sevgili_Peygamberim--

Sevgili Peygamberim ©

sizehimet.com.tr



Sayfa Üretimi: 0.03 Saniye